Elimar Klebs

Życiorys

Elimar Klebs był jedną z wybitnych postaci w dziedzinie historii starożytnej, synem pruskiego prokuratora oraz bratem znanego botanika Georga Albrechta Klebsa. Jego edukacja rozpoczęła się w Berlinie, gdzie nawiązał współpracę z takimi uczonymi jak Theodor Mommsen oraz Heinrich von Treitschke. W 1876 roku obronił pracę doktorską, a w 1883 uzyskał habilitację, co umożliwiło mu podjęcie pracy wykładowczej.

W okresie od semestru zimowego 1883/84 do zimowego 1905/06 pełnił rolę privatdozent, ucząc historii Grecji oraz Rzymu. W 1881 roku, mimo ciekawej oferty, odrzucił propozycję objęcia stanowiska na Uniwersytecie w Greifswaldzie. W 1906 roku, jako nowy wykładowca, został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego historii starożytnej na Uniwersytecie w Marburgu, gdzie, od końca 1907, piastował urząd profesora zwyczajnego.

Jego kariera akademicka została przerwana w 1913 roku z powodu poważnej choroby, co zmusiło go do wzięcia urlopu zdrowotnego. W 1914 roku, w wyniku trudności zdrowotnych, został zwolniony z obowiązków związanych z pracą na uczelni.

W swojej działalności badawczej Elimar Klebs skupił się głównie na historii starożytnego Rzymu, zajmując się m.in. biografiami cesarzy oraz analizą tzw. Historii Augusta. Interesował się również klasyczną literaturą starożytną, w tym dziełami takich autorów jak Petronius czy Historia Apollonii.

Przypisy