Rainer Candidus Barzel, który przyszedł na świat 20 czerwca 1924 roku w Braniewie, był wybitnym niemieckim politykiem oraz prawnikiem. Jego życie zawodowe i polityczne związane było głównie z Unią Chrześcijańsko-Demokratyczną, gdzie pełnił szereg istotnych funkcji.
Barzel był przewodniczącym Unii w latach 1971-1973, co miało znaczący wpływ na kształtowanie polityki partii i kraju. Jego kariera obejmowała również stanowisko ministra w rządzie federalnym, gdzie aktywnie angażował się w kształtowanie stanowisk rządowych i reprezentowanie interesów swojego ugrupowania.
W 1972 roku Barzel był kandydatem CDU na urząd kanclerza, co stanowiło kluczowy moment w jego karierze politycznej oraz w historii niemieckiej polityki. Po zakończeniu kadencji jako przewodniczący Unii, w latach 1983-1984 pełnił funkcję przewodniczącego Bundestagu, co podkreśla jego znaczenie w niemieckim życiu publicznym.
Życiorys
Wykształcenie i działalność zawodowa
Rainer Barzel, syn Candidusa i Marii, miał w swoim życiu sześcioro rodzeństwa. W młodości przeniósł się z rodziną do Berlina, gdzie w 1941 roku zdał egzamin maturalny. W trakcie II wojny światowej, w latach 1941–1945, służył w Luftwaffe, spędzając czas we Flensburgu, Trondheim oraz w rejonach nad Morzem Czarnym.
Po zakończeniu działań wojennych, Barzel pozostał związany z wojskiem, jednak ambitnie postanowił kontynuować swoją edukację. W latach 1945–1949 studiował prawo oraz ekonomię na Uniwersytecie Kolońskim, gdzie w 1949 roku uzyskał stopień doktora. Następnie, do 1956 roku, pracował w administracji krajowej Nadrenii Północnej-Westfalii.
Działalność polityczna
W 1954 roku przystąpił do Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU). Już rok później, w 1955, zyskał miano doradcy i autora przemówień dla premiera Nadrenii Północnej-Westfalii, Karla Arnolda. W 1957 roku zdobył mandat deputowanego Bundestagu, gdzie zasiadał do 1987 roku.
W 1960 roku został członkiem zarządu federalnego CDU, a w grudniu 1962 roku powołano go na stanowisko ministra do spraw wewnętrznych w rządzie Konrada Adenauera, które piastował do października 1963 roku. Od 1964 aż do 1973 roku pełnił funkcję przewodniczącego parlamentarnej frakcji CDU/CSU. W październiku 1971 roku objął również stanowisko przewodniczącego partii, wygrywając w głosowaniu z Helmuta Kohlem.
W 1972 roku był kandydatem na kanclerza Niemiec, niemniej nie zdołał objąć tego urzędu. W czerwcu 1973 roku zrezygnował z kierowania partią, a jego następstwem został Helmut Kohl. W tym samym roku podjął współpracę w kancelarii prawniczej.
W latach 1980–1982 Barzel przewodniczył Komisji Spraw Zagranicznych Bundestagu. Następnie, od października 1982 do marca 1983 roku, znów objął stanowisko ministra do spraw wewnętrznych w gabinecie Helmuta Kohla. Dnia 29 marca 1983 roku został wybrany przewodniczącym Bundestagu, pełniąc tę rolę aż do 25 października 1984 roku. Musiał jednak zrezygnować w związku z politycznym skandalem, określanym jako Flick-Affäre. Choć zarzuty wobec niego nie zostały udowodnione, Barzel zdecydował się zrezygnować z ponownego kandydowania do Bundestagu w 1987 roku. W kolejnych latach skupił się na działalności komentatorskiej oraz publicystycznej.
Życie prywatne
Rainer Barzel był mężczyzną, który w swoim życiu miał trzy razy do czynienia z małżeństwem. Po raz pierwszy w 1948 roku powiedział „tak” Kriemhild Schumacher. Ich wspólne życie trwało aż do jej śmierci w 1980 roku. Z tego związku narodziła się ich jedyna córka, Claudia.
Następnie, w 1983 roku, Barzel ożenił się z Helgą Henselder. Niestety, ten związek również zakończył się tragedią, gdyż Helga zginęła w wypadku drogowym w 1995 roku.
Po pewnym czasie, w 1997 roku, Rainer Barzel związał się z aktorką Ute Cremer, co oznaczało kolejny etap w jego życiu osobistym.
Pozostali ludzie w kategorii "Polityka i administracja":
Wojciech Penkalski | Adolph Jerosch | Hans Tiessen | Alfred Marter | Friedrich Gramsch | Szymon Wichmann | Barbara Chrobak | Rudolf Marx | Gerhard Schröder (związkowiec) | Grażyna Kluge | Josef König (polityk) | Erich Hippler | Zbigniew Ostrowski | Jerzy ChrabąszczOceń: Rainer Barzel